Η Ομοσπονδία Συλλόγων Ωρωπού σάς προσκαλεί στο ξεχωριστό Λαϊκό Γλέντι που διοργανώνει στον όμορφο και αναβαθμισμένο χώρο των γραφείων της, στο Ακρωτήρι, στη συμβολή των οδών Γαρδένιας και Πεύκων.
📅 Σάββατο 18 Ιουλίου 2026
🕤 Ώρα έναρξης: 9:30 μ.μ.
🎶 Ζωντανή μουσική, ποιοτικό φαγητό, καλή παρέα και πολλές ευχάριστες εκπλήξεις σας περιμένουν!
Ελάτε να γιορτάσουμε μαζί το καλοκαίρι σε μια όμορφη και αξέχαστη βραδιά!
 |
| Ο Αυλώνας χωρίς το σιδηροδρομικό “φράγμα”: Μια μελλοντική προοπτική ανάπλασης και δημιουργίας νέων κοινόχρηστων χώρων μετά την υπογειοποίηση των γραμμών του ΟΣΕ. |
Ένα χρόνιο ζήτημα που επηρεάζει την καθημερινότητα των κατοίκων της πόλης του Αυλώνα επανέρχεται στο προσκήνιο, με την Ομοσπονδία Συλλόγων Ωρωπού να ζητά την προώθηση της υπογειοποίησης των σιδηροδρομικών γραμμών του ΟΣΕ σε τμήμα της πόλης, μέσα από μια εμβληματική παρέμβαση υποδομής που μπορεί να αλλάξει ουσιαστικά τη λειτουργία και την εικόνα της πόλης του Αυλώνα.
Ένα σιδηροδρομικό «φράγμα» που χωρίζει την πόλη εδώ και δεκαετίες.
Η υπογειοποίηση των σιδηροδρομικών γραμμών σε ένα μήκος περίπου 800 μέτρων, αποτελεί έργο ιδιαίτερης σημασίας, το οποίο μπορεί να προσφέρει πολλαπλά οφέλη στο αστικό κέντρο και την ευρύτερη περιοχή του έργου και να συμβάλει ουσιαστικά στη συνολική αναβάθμιση της πόλης του Αυλώνα.
Η διέλευση των σιδηροδρομικών γραμμών μέσα από τον αστικό ιστό του Αυλώνα έχει δημιουργήσει διαχρονικά ζητήματα ασφάλειας, προσβασιμότητας και λειτουργικότητας, λειτουργώντας ως ένα σημαντικό τεχνητό εμπόδιο που περιορίζει την ελεύθερη μετακίνηση, διασπά τη συνοχή της πόλης και επηρεάζει καθημερινά την ποιότητα ζωής κατοίκων και επισκεπτών.
Υπογειοποίηση: Μια λύση με πολλαπλά οφέλη για τον Αυλώνα.
Η προτεινόμενη παρέμβαση δεν αφορά μόνο την απομάκρυνση ενός τεχνικού εμποδίου, αλλά μπορεί να αποτελέσει την αφετηρία μιας συνολικής αναπτυξιακής και πολεοδομικής αναγέννησης για τον Αυλώνα. Ένα έργο τέτοιας κλίμακας μπορεί να αναβαθμίσει τη λειτουργία της πόλης, να ενισχύσει την ασφάλεια και την ποιότητα ζωής των κατοίκων και να απελευθερώσει πολύτιμο αστικό χώρο, σε μια πόλη που στερείται αναγκαίων κοινόχρηστων υποδομών. Η δημιουργία χώρων πρασίνου, αναψυχής και άλλων χρήσεων κοινής ωφέλειας μπορεί να αποτελέσει σημαντική παρακαταθήκη για το μέλλον του Αυλώνα και των κατοίκων του.
Νέοι χώροι, νέες δυνατότητες, νέα προοπτική ανάπτυξης.
Συγκεκριμένα η υλοποίηση του έργου θα μπορούσε να:
• μειώσει σημαντικά τους κινδύνους ατυχημάτων και να ενισχύσει το αίσθημα ασφάλειας των πολιτών,
• αποκαταστήσει την πολεοδομική και λειτουργική ενότητα του Αυλώνα,
• βελτιώσει την προσβασιμότητα και την καθημερινή μετακίνηση κατοίκων και επισκεπτών,
• δημιουργήσει νέους κοινόχρηστους χώρους για πράσινο, παιδικές χαρές, χώρους στάθμευσης, πεζόδρομους και άλλες χρήσεις προς όφελος της τοπικής κοινωνίας.
 |
Η υφιστάμενη εικόνα του Αυλώνα: Το σιδηροδρομικό “φράγμα” που διαχωρίζει την πόλη και η ανάγκη για νέους κοινόχρηστους και κοινωφελείς χώρους.
|
Ένα αίτημα για λύση σε ένα πρόβλημα δεκαετιών.
Η Ομοσπονδία Συλλόγων Ωρωπού, με την παρέμβασή της αυτή, ζητά από το Υπουργείο Υποδομών και Μεταφορών να εξετάσει σοβαρά τη δυνατότητα δρομολόγησης του έργου, επισημαίνοντας ότι η υπογειοποίηση των σιδηροδρομικών γραμμών του ΟΣΕ μπορεί να αποτελέσει μια σύγχρονη υποδομή στρατηγικής σημασίας για τον Αυλώνα, με σημαντικά οφέλη για την ασφάλεια, τη λειτουργικότητα και την αναπτυξιακή προοπτική της πόλης.
Η τοπική κοινωνία αναμένει πλέον την ανταπόκριση της πολιτείας και την έναρξη ενός ουσιαστικού διαλόγου για ένα έργο που μπορεί να αποτελέσει σημείο καμπής για τον Αυλώνα.
.jpg)
Μια ιδιαίτερα σημαντική συνάντηση πραγματοποιήθηκε μεταξύ της Ομοσπονδίας Συλλόγων Ωρωπού και του Υφυπουργού Υγείας κ. Μάριου Θεμιστοκλέους, με αντικείμενο τα προβλήματα, τις ανάγκες και τις προτάσεις της τοπικής κοινωνίας για την ουσιαστική ενίσχυση και την αναβάθμιση των υπηρεσιών υγείας στην περιοχή των Ωρωποχωρίων.
Η Ομοσπονδία παρουσίασε αναλυτικά την υφιστάμενη κατάσταση στον τομέα της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας, καταθέτοντας συγκεκριμένες προτάσεις για την ενίσχυση της λειτουργίας του Τοπικού Ιατρείου Σκάλας Ωρωπού, αλλά και για έναν ευρύτερο σχεδιασμό αναβάθμισης των δομών δημόσιας υγείας στην περιοχή.
Στόχος της παρέμβασης είναι η ανάδειξη των προβλημάτων που αντιμετωπίζουν οι κάτοικοι, αλλά και η διεκδίκηση σύγχρονων δομών υγείας, επαρκούς στελέχωσης και καλύτερης πρόσβασης των πολιτών σε ποιοτικές υπηρεσίες περίθαλψης.
Η Ομοσπονδία υπογραμμίζει την ανάγκη για έναν ολοκληρωμένο σχεδιασμό στον τομέα της Υγείας, με στόχο την άμεση και αποτελεσματική παροχή υπηρεσιών στους πολίτες και τη δημιουργία μιας σύγχρονης Μονάδας Υγείας. Μια τέτοια δομή θα μπορεί να ανταποκριθεί στις αυξανόμενες ανάγκες του Ωρωπού, ενισχύοντας την πρόληψη, την πρωτοβάθμια φροντίδα και την άμεση πρόσβαση των κατοίκων σε ποιοτικές υπηρεσίες υγείας.
Άμεση προτεραιότητα η ενίσχυση του Τοπικού Ιατρείου Σκάλας Ωρωπού.
Κεντρικό θέμα της συζήτησης αποτέλεσε η ανάγκη ουσιαστικής ενίσχυσης του Τοπικού Ιατρείου Σκάλας Ωρωπού, μιας δομής που αποτελεί βασικό σημείο αναφοράς για χιλιάδες κατοίκους αλλά και για τον μεγάλο αριθμό επισκεπτών που βρίσκονται στην περιοχή ιδιαίτερα κατά τους θερινούς μήνες.
Η μεγάλη γεωγραφική έκταση του Δήμου Ωρωπού, η εποχική αύξηση του πληθυσμού και η ανάγκη άμεσης αντιμετώπισης επειγόντων περιστατικών καθιστούν αναγκαία την αναβάθμιση της λειτουργίας της μονάδας, με επαρκή στελέχωση και διεύρυνση των υπηρεσιών της.
Η Ομοσπονδία Συλλόγων Ωρωπού έθεσε ως άμεσες προτεραιότητες:
την κάλυψη κρίσιμων ιατρικών ειδικοτήτων, με ιδιαίτερη έμφαση στην παρουσία καρδιολόγου και ορθοπαιδικού,
την καθιέρωση καθημερινής και 24ωρης λειτουργίας της μονάδας, με σταθερή παρουσία γενικού ιατρού ή παθολόγου και καρδιολόγου,
τη δημιουργία και επαναλειτουργία μόνιμου σταθμού ΕΚΑΒ σε δημοτικό χώρο πλησίον του Τοπικού Ιατρείου, ώστε να μειωθεί ο χρόνος ανταπόκρισης στα επείγοντα περιστατικά.
Στο επίκεντρο η περιβαλλοντική επιβάρυνση του Ασωπού και οι επιπτώσεις στη δημόσια υγεία.
Ιδιαίτερη αναφορά έγινε στο διαχρονικό περιβαλλοντικό ζήτημα της διάθεσης υγρών βιομηχανικών αποβλήτων στον Ασωπό ποταμό για περισσότερα από 55 χρόνια, καθώς και στην ανάγκη λήψης μέτρων για την προστασία της δημόσιας υγείας.
Η μακροχρόνια παρουσία βιομηχανικών ρύπων στην περιοχή, σε συνδυασμό με τα προβλήματα που έχουν καταγραφεί κατά καιρούς στην ποιότητα των επιφανειακών υδάτων του ποταμού, καθιστούν αναγκαία τη συνεχή περιβαλλοντική παρακολούθηση και την εφαρμογή ολοκληρωμένων πολιτικών προστασίας.
Πρόταση για τη δημιουργία Παρατηρητηρίου Υγείας και Περιβάλλοντος Ασωπού – Κοιλάδας Ωρωπού.
Στο πλαίσιο της συνάντησης τέθηκε η πρόταση δημιουργίας ενός σύγχρονου Παρατηρητηρίου και Κέντρου Προαγωγής Υγείας και Περιβάλλοντος Ασωπού – Κοιλάδας Ωρωπού.
Στόχος της προτεινόμενης δομής είναι να αποτελέσει έναν μόνιμο επιστημονικό μηχανισμό παρακολούθησης, πρόληψης και ενημέρωσης, που θα συνδέει τα περιβαλλοντικά δεδομένα με τους δείκτες δημόσιας υγείας.
Η δημιουργία μιας τέτοιας δομής θα αποτελούσε ένα σημαντικό εργαλείο επιστημονικής τεκμηρίωσης και λήψης αποφάσεων για την περιοχή.
Μακροπρόθεσμος σχεδιασμός για μια σύγχρονη Μονάδα υγείας στον Ωρωπό.
Επιπροσθέτως, η Ομοσπονδία έθεσε την ανάγκη επανεξέτασης ενός συνολικού σχεδιασμού για την αναβάθμιση των Δομών δημόσιας υγείας στην περιοχή.
Όπως επισημάνθηκε, ήδη από το 2003 είχε ξεκινήσει σχετικός σχεδιασμός, ενώ σύμφωνα με διαθέσιμες πληροφορίες ήδη μέχρι το 2010 είχε εκπονηθεί μελέτη για τη δημιουργία σύγχρονης Κεντρικής Μονάδας Υγείας στην ευρύτερη περιοχή, με ευθύνη της Κεντρικής Υπηρεσίας του ΙΚΑ.
Το συγκεκριμένο εγχείρημα για τη δημιουργία μιας σύγχρονης και λειτουργικά αναβαθμισμένης δομής υγείας μπορεί να αποτελέσει τη βάση για έναν ολοκληρωμένο σχεδιασμό, ο οποίος θα πρέπει να περιλαμβάνει ενδεικτικά:
Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών (ΤΕΠ) για την αξιολόγηση και αντιμετώπιση επειγόντων περιστατικών,
Μονάδα Βραχείας Νοσηλείας, για ολιγόωρη παρακολούθηση ασθενών και αποσυμφόρηση των νοσοκομείων,
Σύγχρονο διαγνωστικό κέντρο με ακτινολογικό και μικροβιολογικό εργαστήριο.
Συνεχίζεται η διεκδίκηση για σύγχρονες υπηρεσίες και δομές Υγείας από την Ομοσπονδία Συλλόγων Ωρωπού.
Η Ομοσπονδία Συλλόγων Ωρωπού εξέφρασε την πεποίθηση ότι η συνάντηση με τον Υφυπουργό Υγείας αποτελεί ένα σημαντικό βήμα για την ανάδειξη των προβλημάτων και τη δρομολόγηση ουσιαστικών λύσεων.
Κατά τη διάρκεια της συνάντησης, τα αιτήματα της Ομοσπονδίας παρουσιάστηκαν αναλυτικά στον Υφυπουργό Υγείας, ο οποίος εξέφρασε θετική διάθεση συνεργασίας και ανταπόκρισης στα ζητήματα που τέθηκαν. Η Ομοσπονδία αναμένει πλέον τις επόμενες ενέργειες του Υπουργείου Υγείας, τόσο για την ενίσχυση των παρεχόμενων υπηρεσιών υγείας στην περιοχή όσο και για την εξασφάλιση των απαραίτητων πόρων για τη δημιουργία μιας σύγχρονης Μονάδας Υγείας στα Ωρωποχώρια.
Η ενίσχυση της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας, η δημιουργία μηχανισμών περιβαλλοντικής και υγειονομικής παρακολούθησης και η αναβάθμιση των υποδομών αποτελούν βασικές προϋποθέσεις για την ασφάλεια και την ποιότητα ζωής των κατοίκων των Ωρωποχωρίων.
Η ευρύτερη περιοχή χρειάζεται πλέον έναν ολοκληρωμένο σχεδιασμό με επίκεντρο τον άνθρωπο, την πρόληψη και τη σύγχρονη δημόσια υγεία.
Ο σχεδιαζόμενος ΧΥΤΒΕΑ Τανάγρας προβλέπεται να αποτελέσει την κεντρική εγκατάσταση συγκέντρωσης, επεξεργασίας και αποθήκευσης - απόρριψης των επικίνδυνων βιομηχανικών αποβλήτων της χώρας, συμπεριλαμβανομένης της ανεπεξέργαστης αλατώδους σκωρίας, σε επιφανειακά κελιά «ταφής».
Γιατί η Γερμανία θάβει τα επικίνδυνα απόβλητα 800 μέτρα κάτω από τη γη;
Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελούν η Γερμανία και άλλες ευρωπαϊκές χώρες, όπου εδώ και δεκαετίες λειτουργούν εγκαταστάσεις διάθεσης επικίνδυνων βιομηχανικών αποβλήτων. Στην Γερμανία τα πλέον επικίνδυνα βιομηχανικά απόβλητα δεν τοποθετούνται σε επιφανειακούς χώρους ταφής, αλλά σε ειδικά διαμορφωμένους υπόγειους θαλάμους, σε βάθη που κυμαίνονται συνήθως μεταξύ 500 και 800 μέτρων κάτω από την επιφάνεια της γης.
Η επιλογή αυτή μόνο τυχαία δεν είναι. Οι εκεί αρμόδιες αρχές και η επιστημονική κοινότητα επέλεξαν αδιαπέραστους από το νερό γεωλογικούς σχηματισμούς, (εγκαταλελειμμένα Ορυχεία ορυκτού αλατιού), καθώς θεωρούνται από τα ασφαλέστερα φυσικά περιβάλλοντα για τη μακροχρόνια απομόνωση επικίνδυνων αποβλήτων.
Μάλιστα σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες έχει περιοριστεί ή εγκαταλειφθεί η πρακτική της επιφανειακής υγειονομικής ταφής για ανάλογες κατηγορίες ιδιαίτερα επικίνδυνων αποβλήτων, όπως η αλατώδης σκωρία, αφού μπορούν να αντιδράσουν έντονα με το νερό, παράγοντας επικίνδυνα αέρια ή τοξικά στραγγίσματα.
Η ευρωπαϊκή εμπειρία και τα ερωτήματα καταλληλότητας της Τανάγρας.
Η Τανάγρα όμως δεν αποτελεί μια απομονωμένη περιοχή χωρίς ανθρώπινες δραστηριότητες ή περιβαλλοντικές ευαισθησίες.
Είναι οι κίνδυνοι διαρροής τοξικών στραγγισμάτων στο έδαφος, στον αέρα και στο νερό, βάσιμοι;
Οι κίνδυνοι διαρροής επικίνδυνων και τοξικών ουσιών στο έδαφος, στα υπόγεια και επιφανειακά ύδατα, καθώς και στην ατμόσφαιρα, δεν μπορούν να θεωρηθούν αμελητέοι, καθώς η συγκεκριμένη θέση του ΧΥΤΒΕΑ Τανάγρας, συγκεντρώνει σωρευτικά μια σειρά από ιδιαίτερα επιβαρυντικά χαρακτηριστικά: βρίσκεται εντός της λεκάνης απορροής του ποταμού Ασωπού, με τελικό αποδέκτη τον Ν. Ευβοϊκό, πάνω από τη λεκάνη υπόγειων υδάτων Θηβών – Τανάγρας – Ασωπού, σε περιοχή που γειτνιάζει με ενεργά σεισμογενή ρήγματα, βιομηχανικές εγκαταστάσεις υψηλής επικινδυνότητας και κρίσιμες στρατιωτικές υποδομές, ενώ εντάσσεται σε περιοχή που χαρακτηρίζεται από αυξημένους φυσικούς και τεχνολογικούς κινδύνους.
Η ανησυχία αυτή ενισχύεται από το γεγονός ότι οι γεωμεμβράνες, τα συστήματα στεγάνωσης και γενικότερα τα τεχνικά έργα στα οποία βασίζεται η ασφάλεια της εγκατάστασης δεν έχουν απεριόριστη διάρκεια ζωής. Υπόκεινται σε φυσική γήρανση, φθορά και καταπονήσεις που σχετίζονται με τον χρόνο, τον τρόπο και την ικανότητα σωστής εφαρμογής τους, τις μηχανικές πιέσεις και τις περιβαλλοντικές συνθήκες. Επιπλέον, σε περίπτωση μελλοντικής αστοχίας που θα εκδηλωθεί σε μεγάλο βάθος, κάτω από εκατοντάδες χιλιάδες τόνους επικίνδυνων αποβλήτων και εντός υπερμεγεθών μονοκόμματων κυττάρων ταφής («κελιών»), η επιθεώρηση, η πρόσβαση στο σημείο της βλάβης και η αποτελεσματική αποκατάστασή της ενδέχεται να είναι πρακτικά αδύνατη.
Η Ευρώπη κατεβαίνει στα ορυχεία – Η Ελλάδα ανεβαίνει στην επιφάνεια;
Ενδιαφέρον παρουσιάζει το γεγονός ότι ακόμη και Έλληνες επιστήμονες του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου, στο πλαίσιο του ευρωπαϊκού ερευνητικού έργου "Low Risk Disposal Technology", κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι η υπόγεια διάθεση επικίνδυνων αποβλήτων σε κατάλληλα εγκαταλελειμμένα Μεταλλεία μπορεί να αποτελέσει μια εφικτή, χαμηλού κινδύνου, οικονομικά ανταγωνιστική και περιβαλλοντικά βιώσιμη εναλλακτική λύση σε σχέση με την επιφανειακή υγειονομική ταφή.
800 μέτρα κάτω από τη γη στη Γερμανία – Δίπλα στα χωράφια και τους οικισμούς στην Τανάγρα;
Εφόσον ορισμένες από τις πλέον ανεπτυγμένες βιομηχανικά χώρες της Ευρώπης επιλέγουν για αντίστοιχα επικίνδυνα απόβλητα βαθιές υπόγειες εγκαταστάσεις και γεωλογικά σταθερούς εδαφικούς σχηματισμούς, γιατί στην Ελλάδα «αποφασίστηκε» η λύση της επιφανειακής ταφής σε μια περιοχή με σημαντικούς υπόγειους υδατικούς πόρους, έντονη γεωργική δραστηριότητα και γειτνίαση με κατοικημένες περιοχές και κρίσιμες στρατιωτικές εγκαταστάσεις;
Το εύλογο ερώτημα που τίθεται:
Υπό τις συνθήκες αυτές, η χωροθέτηση του ΧΥΤΒΕΑ στην Τανάγρα προκαλεί εύλογη και έντονη ανησυχία για τη μακροχρόνια ασφάλεια του έργου και για την προστασία των υδάτινων πόρων, της αγροτικής παραγωγής, των υποδομών, του περιβάλλοντος και της δημόσιας υγείας των κατοίκων της ευρύτερης περιοχής.
Πάνω απ’ όλα, όμως, τίθεται ένα ερώτημα που μέχρι σήμερα παραμένει αναπάντητο:
Ποιος μπορεί να εγγυηθεί ότι στον υδροφόρο ορίζοντα της Τανάγρας, της λεκάνης του Ασωπού και της ευρύτερης περιοχής δεν θα διαρρεύσουν βαρέα μέταλλα ή άλλες επικίνδυνες χημικές ουσίες; Ποιος θα αναλάβει την ευθύνη εάν, μετά από χρόνια ή δεκαετίες, διαπιστωθεί ρύπανση των υπόγειων υδάτων, του εδάφους ή της ατμόσφαιρας από επικίνδυνα απόβλητα;
Η ιστορία του Ασωπού ποταμού και η επί δεκαετίες ανεξέλεγκτη βιομηχανική ρύπανση της περιοχής έχουν αποδείξει ότι οι περιβαλλοντικές καταστροφές συχνά γίνονται αντιληπτές όταν πλέον είναι πολύ αργά και η αποκατάστασή τους είναι εξαιρετικά δύσκολη, δαπανηρή ή ακόμη και αδύνατη.
Η περιοχή των Δήμων Τανάγρας και Ωρωπού έχει ήδη πληρώσει βαρύτατο τίμημα από τη βιομηχανική ρύπανση και τις αστοχίες του παρελθόντος.
Δεν μπορεί και δεν πρέπει να μετατραπεί ξανά σε πεδίο περιβαλλοντικού «πειραματισμού», νέων «λανθασμένων» χωροθετήσεων και αμφισβητούμενων σχεδιασμών, με περαιτέρω δυσανάλογες επιπτώσεις για το περιβάλλον, τους φυσικούς πόρους και τη δημόσια υγεία, οι οποίες ενδέχεται για μια ακόμη φορά, να συνοδεύουν τις επόμενες γενιές.
Η διαχείριση των επικίνδυνων αποβλήτων δεν είναι απλώς ένα ακόμη τεχνικό έργο.
Είναι μια κρίσιμη επιλογή με μακροχρόνιες συνέπειες, που θα καθορίσει το περιβάλλον, τους υδάτινους πόρους και την ποιότητα ζωής που θα παραδώσουμε στις μελλοντικές γενιές.
